Diamenty bezbarwne nie są białe…
W codziennym języku przyjęło się mówić o „białych diamentach”. To określenie jest jednak nieprecyzyjne – a w praktyce po prostu błędne.
Diamenty bezbarwne nie są białe. Wykazują mniejsze lub większe zażółcenie, wynikające z obecności atomów azotu w strukturze węgla.
Im więcej azotu zostało „wciśnięte” pomiędzy wiązania atomów węgla, tym wyraźniejsza żółta nuta pojawia się w kamieniu.
Barwa D – punkt odniesienia
Diamenty bezbarwne klasyfikuje się właśnie pod kątem widocznego zażółcenia. Najpowszechniej stosowaną skalą jest ta opracowana przez GIA, rozpoczynająca się od litery D.
Barwa D oznacza kamień wizualnie „najbielszy” – pozbawiony jakiejkolwiek żółtej nuty. Co ciekawe, patrząc na diamenty z górnej części skali (D–E), często można dostrzec delikatny odcień błękitu.
Wiele z diamentów w barwie D klasyfikowanych jest jako typ IIa – kamienie niemal całkowicie pozbawione azotu. Stanowią mniej niż 2% wszystkich diamentów. Za każdym razem, gdy taki kamień trafia w moje ręce, mam poczucie obcowania z czymś naprawdę wyjątkowym. To diamenty czystej wody.
Skala GIA – standard branży
Najbardziej rozpoznawalna klasyfikacja barwy została opracowana przez Gemological Institute of America, założony w latach 30. XX wieku przez Roberta Shipleya.
Do dziś GIA wyznacza globalne standardy oceny diamentów – również w mojej codziennej pracy.
Kamienie porównawcze i kolorymetry, z których korzystam, są skalibrowane właśnie według tej skali.
Zgodnie z nią:
- D oznacza najwyższą jakość barwy,
- im dalej w kierunku Z, tym wyraźniejsze zażółcenie i niższa wartość,
- w praktyce około H kończy się wizualna „bezbarwność”.
Później barwa staje się coraz bardziej żółto-brązowa.
A co z barwami M, S i niżej?
Diamenty o niższej klasie barwy nie są brzydkie.
Zawsze uważałem – i nadal uważam – że nie ma brzydkich diamentów. Każdy ma swój charakter i potencjał.
Zdarza mi się wybierać diamenty w barwie M, a nawet S, szczególnie gdy wiem, że ich oprawa może podkreślić atuty kamienia. Pamiętam prostokątny diament o masie ponad 4 karatów, który po oprawieniu w żółte złoto zyskał zaskakującą głębię i ciepło.
Niższa barwa często oznacza niższą cenę – ale nie musi oznaczać złego wyboru.
Barwa czy czystość?
Jeśli miałbym wybierać diament do pierścionka i musiał zdecydować między barwą a czystością, częściej wybiorę lepszy kolor.
Dlaczego?
Bo jeśli diament jest czysty dla oka, to właśnie barwa staje się najbardziej widoczną cechą. Nawet niebieska fluorescencja, która w niektórych przypadkach maskuje zażółcenie, nie zastąpi naturalnej bezbarwności.
Barwa decyduje o odbiorze wizualnym. A więc o pięknie.
Białe diamenty – czym są naprawdę?
Skoro bezbarwne diamenty nie są białe, to czym są „białe diamenty”?
To kamienie, w których ogromna liczba mikroskopijnych inkluzji rozprasza światło, nadając im mleczną, białawą poświatę.
Nie klasyfikuje się ich według skali barwy GIA, ponieważ nie są bezbarwne.
Biel nie występuje w spektrum barw – jest sumą wszystkich kolorów.
Takie diamenty są tańsze, ale nie skreślałbym ich całkowicie. Odpowiednio dobrany kamień może być ciekawym elementem biżuterii – albo kolekcji.
Na koniec…
Przez lata myślałem, że różnice barwy dostrzegają tylko gemmolodzy. Z czasem przekonałem się, że widzą je również osoby niezwiązane z branżą.
Dlatego, gdy ktoś pyta mnie, czym kierować się przy wyborze diamentu, odpowiadam zawsze tak samo:
zacznij od barwy.
Zdjęcia wykorzystane pochodzą z zasobów GIA.edu oraz MARTDIAMONDS.com
Chcesz więcej takich historii?
Śledź mojego bloga – znajdziesz tu analizy, opowieści i ciekawostki z najwyższej półki świata diamentów. Zapraszam na inne moje kanały jak Instagram , YouTube czy TikTok .
Jeśli doceniasz moją pracę możesz mi też postawić kawę – będzie mi bardzo miło !
W przypadku pytań dotyczących diamentów zapraszam do kontaktu. Pamiętajcie że moich wpisów nie można traktować jako rekomendacji.
To po prostu moja opinia i chęć podzielenia się z Wami moją wiedzą nt. diamentów.
Przypominam także iż teksty są moją własnością i zgodnie z prawem podlegają ochronie. Wszelkie prawa zastrzeżone.
